Αρχική Διαβάστε όλα τα άρθρα... Νέα Ο Ρόλος της Αντίληψης
Ο Ρόλος της Αντίληψης

Ακούγοντας τους πολιτικούς και τις δηλώσεις τους όταν ερμηνεύουν ένα γεγονός, αναρωτιέται κανείς πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν τόσες διαφορετικές ερμηνείες για το ίδιο θέμα. Και όλες μάλιστα αρκετά αληθοφανείς και τεκμηριωμένες! Τα αντικειμενικά στοιχεία που συνθέτουν το γεγονός μπορεί να είναι τα ίδια, αλλά ποια από αυτά επιλέγει ο κάθε πολιτικός για να το ερμηνεύσει, διαφέρουν.

Η επίδραση της διαφορετικότητας της αντίληψης είναι κάτι που το συναντάται καθημερινά. Την προηγούμενη βδομάδα έτυχε να γίνω μάρτυρας σε μία σκηνή που είμαι σίγουρος ότι όλοι κάποια στιγμή έχετε δει:
Στο δρόμο και στην αριστερή λωρίδα, δύο αυτοκίνητα είχαν συγκρουστεί ελαφριά και ο οδηγός του το ενός εξ’ αυτών, προσπαθούσε να το κατευθύνει δεξιά, στην άκρη του δρόμου για τις τυπικές διαδικασίες. Ο οδηγός ενός τρίτου αυτοκινήτου, που ερχόταν από πίσω, ενοχλήθηκε που του κόψανε το δρόμο και ανοίγοντας το παράθυρο «στολίζει» τον πρώτο οδηγό με τα γνωστά επίθετα πιέζοντας και την κόρνα ώστε να κάνει πιο αισθητή την παρουσία του και την αγανάκτησή του. Δεν προσπάθησε ούτε λεπτό να αναρωτηθεί τι έχει γίνει. Έβγαλε το συμπέρασμα γρήγορα και έπραξε ανάλογα!!

Όταν αντιλαμβανόμαστε κάποιο γεγονός, οι πληροφορίες που λαμβάνουμε μέσω των αισθήσεων μας, «φιλτράρονται». Αυτό ακριβώς το εσωτερικό «φιλτράρισμα» είναι ο λόγος που μας κάνει να αντιδρούμε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Ο Chris Argyris, στην εργασία του σχετικά με τις προσωπικότητες και τους οργανισμούς, εισήγαγε την ιδέα της εσωτερικής «σκάλας» για να περιγράψει αυτή τη διαδικασία. Τα σκαλοπάτια της κλίμακας αυτής αντιστοιχούν στα ψυχολογικά βήματα μεταξύ της αντίληψης ενός γεγονότος και της αντίδρασης σε αυτό.

Λίγο, ένα σκαλί στην σκάλα του Chris Argyris ο οδηγός του παραδείγματος να κατέβαινε, ίσως έδινε διαφορετική ερμηνεία στα γεγονότα και σίγουρα θα διαφοροποιούσε και την συμπεριφορά του ανάλογα.

Και μια ιστορία-ποίημα που ταιριάζει με τα παραπάνω:

The Cookie Thief by Valerie Cox

2
Η Κλίμακα των Προτιμήσεων του Chris Argyris
A woman was waiting at an airport one night,
With several long hours before her flight.
She hunted for a book in the airport shops.
Bought a bag of cookies and found a place to drop.

She was engrossed in her book but happened to see,
That the man sitting beside her, as bold as could be.
Grabbed a cookie or two from the bag in between,
Which she tried to ignore to avoid a scene.

So she munched the cookies and watched the clock,
As the gutsy cookie thief diminished her stock.
She was getting more irritated as the minutes ticked by,
Thinking, "If I wasn't so nice, I would blacken his eye."

With each cookie she took, he took one too,
When only one was left, she wondered what he would do.
With a smile on his face, and a nervous laugh,
He took the last cookie and broke it in half.

He offered her half, as he ate the other,
She snatched it from him and thought... oooh, brother.
This guy has some nerve and he's also rude,
Why he didn't even show any gratitude!

She had never known when she had been so galled,
And sighed with relief when her flight was called.
She gathered her belongings and headed to the gate,
Refusing to look back at the thieving ingrate.

She boarded the plane, and sank in her seat,
Then she sought her book, which was almost complete.
As she reached in her baggage, she gasped with surprise,
There was her bag of cookies, in front of her eyes.

If mine are here, she moaned in despair,
The others were his, and he tried to share.
Too late to apologize, she realized with grief,
That she was the rude one, the ingrate, the thief.

Πόσες φορές στη ζωή μας, είμαστε σίγουροι για κάτι, μέχρι που κάποια στιγμή ανακαλύπτουμε ότι αυτό που πιστεύαμε μέχρι τότε σαν αλήθεια… δεν ήταν;

Ιούνιος 2009